KÖR KUĞU

Hasrete düşen şiire sarılırmış 

Kitapmış Nuh’un gemisi

Her dilden bir çift kelime alıp

Tufana bıraktım her şeyi

Denizi çekildi gurbetin

Firak dalgalarıyla boğuşan kim kaldı

Çarpıp yalnızlık kayalarına parçalanan

Sabrı dibe çeken kim

Nicedir yüzemedim ayrılık çölünde

Bir kör kuğuyum ben

Kanadı kırık kalbimin birkaç yerinden

Erzurum, 1982

AŞK KILICINDA SINANMAK

Dal tomurcuklar kuşanıp

Yola çıkmış bahardan

Eli kolu dolu geliyor yazdan

Gülümseyiş taşıyor

Muştulu koku yayıyor bahçelere

Yana yakıla vardığımız

Aşkın kapısı iyice aralık..

Işık oldum sevincin içinde

Bak yüzü terliyor toprağın

Bilmezdi mutsuz kızlar

Gamze kesiği kalbinin  

Aşk kılıcında sınandığını

Eteklerine sarılıyor çocuklar

Adana, 1982

BİR ŞİMŞEK YAVRUSU

Kanadından yaralı

Bir kırlangıcım elinde
Yağmurunu yitirmiş

Bir şimşek yavrusu zannetme

Kahramanları göçmüş

Yarım öykülerden

Kalbe vuruyor aydınlığı

Karanlığında bitkin duruyor yalnızlığın

Zamanı kırıp

Parçalarını kedere ekmişim

Türkçeyi bozmuş

Devrimci olmuşum

Ten sürüldüğüm çöldür

Külüm seherlere savrulur

Nefes dökmüşüm şiire

O küçük yanmış bahçede

İstanbul, 1986