İYİLİK METRESİ

Uzun bir selvi ağacına
Yaslanıp ağlarken
Gizlice boyumu ölçtüm
İyilik metresiyle

İyi bilirdik dedik hep birlikte
İşledi kazmalar kürekler
Eller övünemedi bile kederle
Toprağa konuldu biri

Çok daha kısa olduğumu
Gördüm
Bir böceğin boyundan
Bir papatyadan

Gözümle
Okyanus ötelerine ulaştım
Kulağımla
Kıtaları dolaştım

Orada bir sabır var uzakta
Bir kadını düşündüm
Ağlıyordu mutfakta
Lunaparkta mutluydu çocuklar

İlk kez karıncaların
Gölgeme
Sessizce girip çıkmasından
Hoşnut oluyorum


İstanbul, 1989